Jedno spojrzenie na Giewont wystarczy, żeby nabrać ochoty na wejście, ale sam szczyt wymaga lepszego planu niż zwykły spacer z Zakopanego. Opisuję tu najpopularniejsze warianty, orientacyjne czasy, trudniejsze fragmenty z łańcuchami, zasady TPN oraz praktyczne przygotowanie do całodniowej wycieczki.
Najważniejsze informacje przed wyjściem na Giewont
- Najpopularniejszy wariant prowadzi z Kuźnic przez Halę Kondratową i Kondracką Przełęcz.
- Wejście z Kuźnic na szczyt zajmuje około 3 godzin, a zejście około 2-2,5 godziny.
- Klasyczna pętla przez Giewont i Dolinę Strążyską ma około 11,7 km i zajmuje mniej więcej 6 godzin.
- Końcowe podejście jest strome, wyposażone w łańcuchy i prowadzone ruchem jednokierunkowym.
- Od 1 grudnia do 15 maja zamknięty jest czerwony odcinek między Przełęczą w Grzybowcu a Wyżnią Kondracką Przełęczą.
Najlepsza trasa zależy od planu na cały dzień
Na Giewont prowadzi kilka znakowanych dróg, ale większość turystów wybiera Kuźnice albo Dolinę Strążyską. Ja najczęściej polecam wariant z Kuźnic, ponieważ podejście jest czytelne, po drodze można odpocząć na Hali Kondratowej, a trudniejszy fragment pojawia się dopiero pod szczytem.
| Wariant | Czas i dystans | Dla kogo |
|---|---|---|
| Kuźnice - Hala Kondratowa - Giewont - Kuźnice | około 5-6 godzin, około 12 km w obie strony | dla osób wchodzących pierwszy raz |
| Kuźnice - Giewont - Dolina Strążyska | 11,7 km, około 6 godzin | dla osób chcących zrobić klasyczną pętlę |
| Dolina Strążyska - Grzybowiec - Giewont | około 3-3,5 godziny na szczyt | dla osób z dobrą kondycją |
| Dolina Małej Łąki - Kondracka Przełęcz - Giewont | około 3-4 godziny na szczyt | dla turystów szukających spokojniejszego podejścia |
Wariant z Kuźnic przez Halę Kondratową
Z Kuźnic idę najpierw w stronę Kalatówek, a później niebieskim szlakiem przez Dolinę Kondratową. Odcinek do schroniska na Hali Kondratowej jest stosunkowo łagodny, choć podejście stopniowo zabiera siły. Dalej szlak prowadzi na Kondracką Przełęcz położoną na wysokości około 1725 m n.p.m., skąd widać już końcową kopułę Giewontu.
Od przełęczy zaczyna się bardziej wymagający fragment. Kamienista ścieżka prowadzi stromo ku Wyżniej Kondrackiej Przełęczy, a potem pod sam wierzchołek. Jeśli nie chcę wracać tą samą drogą, schodzę przez Giewont w stronę Doliny Strążyskiej, ale taki wariant wymaga wcześniejszego sprawdzenia, czy czerwony szlak jest otwarty.
Wejście przez Dolinę Strążyską
Początek jest przyjemny i niewymagający. Przejście Doliną Strążyską do Polany Strążyskiej zajmuje około 40-50 minut. Po drodze można podejść żółtym szlakiem do Siklawicy, ale na ten krótki wypad trzeba doliczyć mniej więcej 20 minut.
Z Polany Strążyskiej czerwone oznaczenia prowadzą przez Przełęcz w Grzybowcu i dalej na Wyżnią Kondracką Przełęcz. Ten wariant jest bardziej męczący niż podejście z Kuźnic, bo długo utrzymuje się stromizna, a część trasy biegnie po nierównych kamieniach. Zyskuje jednak widokami i pozwala zakończyć wycieczkę bliżej centrum Zakopanego.
Przeczytaj również: Szlaki Zakopane - Które wybrać, by widoki zachwyciły?
Wariant przez Dolinę Małej Łąki
Żółty szlak z Doliny Małej Łąki prowadzi na Kondracką Przełęcz, a stamtąd można kontynuować podejście w stronę Giewontu. Lubię tę drogę za mniejszy tłok na pierwszym odcinku, choć nie oznacza to, że jest łatwa. Podejście na przełęcz jest długie i strome, dlatego dobrze sprawdza się u osób, które mają już za sobą kilka górskich wycieczek.
Najtrudniejszy fragment zaczyna się pod szczytem
Sam Giewont ma 1894 m n.p.m., ale o trudności trasy decyduje przede wszystkim końcowa kopuła. W kilku miejscach trzeba korzystać z łańcuchów i klamer, a skała może być śliska po deszczu, podczas roztopów albo przy oblodzeniu.
Na kopule szczytowej obowiązuje ruch jednokierunkowy przeciwny do ruchu wskazówek zegara. Nie należy zawracać w połowie ani omijać innych osób poza wyznaczonym miejscem. W sezonie letnim tworzą się tu kolejki, więc czas podany na mapie może wydłużyć się nawet o kilkadziesiąt minut.
Łańcuchy nie są powodem do paniki, ale też nie powinny być traktowane jak atrakcja w parku rozrywki. Trzymam się skały trzema punktami podparcia, zachowuję odstęp od osoby przede mną i nie wchodzę na trudny odcinek, jeśli widzę, że ktoś z grupy wyraźnie sobie nie radzi.
W pobliżu krzyża szczytowego nie ma miejsca na długi odpoczynek. Przy dobrej pogodzie widok jest wspaniały, jednak ekspozycja, tłum i gwałtowne zmiany pogody sprawiają, że rozsądniej zrobić zdjęcie, rozejrzeć się i zejść w bezpieczniejsze miejsce.
Ile czasu zarezerwować na całą wycieczkę
Oficjalne czasy przejścia są orientacyjne i dotyczą marszu bez długich postojów. Ja do wyliczeń dodaję zapas, bo na Giewoncie trzeba uwzględnić kolejki, odpoczynek oraz wolniejsze tempo na kamienistym podejściu.
| Odcinek | Orientacyjny czas | Co warto wiedzieć |
|---|---|---|
| Kuźnice - Hala Kondratowa | około 1,5 godziny | łagodniejszy początek i dobre miejsce na krótki odpoczynek |
| Hala Kondratowa - Kondracka Przełęcz | około 1 godziny 20 minut | długie, wyraźne podejście |
| Kondracka Przełęcz - Giewont | około 45-60 minut | stromy teren i końcowy odcinek z łańcuchami |
| Giewont - Dolina Strążyska | około 2-2,5 godziny | strome zejście przez Wyżnią Kondracką Przełęcz i Grzybowiec |
Na wyjście z Kuźnic i powrót tą samą drogą przeznaczyłbym co najmniej 5 godzin, a przy dużym ruchu raczej 6. Klasyczna pętla przez Strążyską to zwykle około 6 godzin samego przejścia, dlatego z postojami może zająć większość dnia.
Najlepszą porą na start jest wczesny ranek. Ogranicza to ryzyko stania w kolejce pod kopułą, daje większy zapas przed burzą i ułatwia znalezienie miejsca parkingowego lub transportu do Kuźnic.
Jak przygotować się do wejścia na Giewont
Nie potrzebuję specjalistycznego sprzętu wspinaczkowego, ale solidne przygotowanie robi ogromną różnicę. Podstawą są buty trekkingowe z twardą podeszwą, odzież przeciwdeszczowa, cieplejsza warstwa i zapas wody.
- zabierz przynajmniej 1,5-2 litry wody na osobę;
- spakuj jedzenie, choćby kanapki, batony i coś słonego;
- weź mapę offline oraz naładowany telefon;
- miej kurtkę chroniącą przed deszczem i wiatrem;
- przy słabszej pogodzie używaj kijków na podejściu, ale przed łańcuchami schowaj je do plecaka;
- zostaw sobie zapas czasu na zejście, nie planuj powrotu „na styk”.
Przy wejściu do Tatrzańskiego Parku Narodowego trzeba kupić bilet. Aktualna opłata wynosi 11 zł za bilet normalny i 5,50 zł za ulgowy. Bilet można kupić przy wejściu albo elektronicznie, a przed wyjazdem dobrze sprawdzić aktualny cennik i komunikat turystyczny TPN.
Do Kuźnic najwygodniej dojechać busem z Zakopanego. Samochodem nie podjedziemy bezpośrednio pod początek szlaku, dlatego przy planowaniu doliczam czas na dojście lub przejazd z miejsca parkowania. W sezonie nie odkładam tego na ostatnią chwilę, bo rano wolne miejsca znikają szybko.
Kiedy lepiej odpuścić wejście
Giewont nie jest dobrym wyborem podczas burzy. Metalowy krzyż na szczycie, odsłonięta kopuła i tłum turystów tworzą warunki, w których nie warto ryzykować nawet wtedy, gdy do szczytu zostało niewiele.
Po intensywnych opadach problemem stają się śliskie płyty i błoto na zejściu. Zimą dochodzi oblodzenie, zaspy i zagrożenie lawinowe. TPN zamyka sezonowo czerwony odcinek od Przełęczy w Grzybowcu do Wyżniej Kondrackiej Przełęczy, a od grudnia do końca lutego w godzinach 22:00-5:00 zamknięte są wszystkie szlaki na terenie parku.
Przed wyjściem sprawdzam komunikat turystyczny, pogodę i zagrożenie lawinowe. Jeśli warunki są niepewne, wybieram niższą trasę, na przykład spacer do Doliny Strążyskiej bez podejścia na Giewont. W górach zmiana planu nie jest porażką, tylko normalną częścią rozsądnej turystyki.
Dobry plan na Giewont zaczyna się od decyzji o powrocie
Na pierwsze wejście wybrałbym trasę z Kuźnic przez Halę Kondratową i powrót tą samą drogą albo wariant z zejściem do Doliny Strążyskiej. To czytelne opcje, które pozwalają dopasować długość wycieczki do pogody, kondycji i tłoku na szlaku.
Najważniejsze jest, by nie traktować Giewontu jak łatwego spaceru tylko dlatego, że znajduje się blisko Zakopanego. Wczesny start, dobre buty, sprawdzona prognoza i zapas czasu zwykle robią większą różnicę niż szybkie tempo. Dzięki temu wejście pozostaje przyjemnym górskim dniem, a nie nerwową walką o dotarcie na szczyt.
